6 lutego 2008 roku minęło 50 lat od katastrofy monachijskiej. Z okazji okrągłej rocznicy przygotowano wiele uroczystości, którym towarzyszyła niepowtarzalna atmosfera. Niezapomniane były również rozgrywane kilka dni później derby Manchesteru.

W dzień rocznicy na Old Trafford odbyły się ceremonie upamiętniające katastrofę w Monachium. Klubowe Muzeum przygotowało specjalną, poszerzoną wystawę na temat tragedii. Tysiące fanów United zgromadziło się pod monachijskim zegarem, by uczcić pamięć o zmarłych. Kibice śpiewali „United, United”, „The Red Flag”, co dodało obchodom trochę meczowej atmosfery, a także tradycyjną coroczną pieśń – „The Flowers of Manchester”. Zwieńczeniem obchodów było uroczyste przemianowanie tunelu pod South Stand na „Munich Tunnel”, w którym znajduje się wystawa poświęcona „Busby Babes”. Gośćmi honorowymi na uroczystości byli żyjący członkowie drużyny z roku 1958.




6 lutego 2008 reprezentacja Anglii podejmowała Szwajcarię na Wembley Stadium. Przed rozpoczęciem spotkania, na wielkich ekranach wyświetlono zdjęcia tych, którzy stracili życie w Monachium, a zawodnicy założyli czarne opaski na ramiona. W programie meczowym poświęcono trochę miejsca „Busby Babes”. Początkowo tego dnia miano nie przeprowadzić minuty ciszy, gdyż angielska FA obawiała się, że nie będzie ona uszanowana przez fanów drużyn rywalizujących z Manchesterem United. Jednakże ostatecznie uzgodniono, że minuta ciszy zostanie przeprowadzona. Generalnie została ona uszanowana, jednak niewielkie grupki kibiców rozpoczęły gwizdy i arbiter zakończył ją po niecałych 30 sekundach. Minuty ciszy zostały również przeprowadzone podczas spotkań w Irlandii Północnej, Walii i Irlandii.




Na najbliższy mecz na Old Trafford, a było to spotkanie derbowe pomiędzy Manchesterem United a Manchesterem City, oba zespoły przygotowały specjalne stroje, mające uczcić pamięć o poległych w katastrofie.




10 lutego 2008 roku odbył się wspomniany mecz derbowy. Drużyny wyszły na boisko prowadzone przez kobziarza, grającego „The Red Flag”. Menedżerowie – Alex Ferguson i Sven-Göran Eriksson – położyli wieńce w kole środkowym. Wtedy nastąpiła minuta ciszy, która, pomimo wcześniejszych obaw, została uszanowana przez wszystkich kibiców. Kevin Parker, sekretarz stowarzyszenia kibiców Manchesteru City, początkowo zasugerował minutę oklasków zamiast minuty ciszy, aby wykluczyć ryzyko zakłócenia ciszy, jednak pomysł ten został odrzucony przez dyrektorstwo Manchester United jako niestosowny. United zagrali w strojach podobnych do tych używanych w 1958 roku, ponumerowanych od 1 do 11, bez sponsorów z przodu koszulki czy nazwisk z tyłu. City natomiast usunęli logo sponsorów ze swych strojów, a na prawym ramieniu wyszyto małe czarne wstążki. Obie ekipy założyły czarne opaski upamiętniające ofiary monachijskiej katastrofy. Manchester City wygrał 2-1, dzięki trafieniom Dariusa Vassella i debiutującego Benjaniego; gola dla gospodarzy zdobył Michael Carrick. Fani na trybunach otrzymali pamiątkowe szaliki – biało-czerwone dla kibiców United, biało-niebieskie dla kibiców City – które wzniesiono w górę podczas minuty ciszy.
















W obliczu tragedii dwa zwaśnione kluby połączyły się w cierpieniu. W tak wielkim dniu zapomniano na chwilę o odwiecznej rywalizacji, by uczcić pamięć o zmarłych. Katastrofa w Monachium nie była bowiem tragedią jedynie Manchesteru United. Była ona tragedią całego Manchesteru, całej Anglii, całego futbolowego świata.

Code: Adrian Paradowski