Sir Matthew Busby (ur. 26 maja 1909 w Orbiston, Bellshill, Szkocja, zm. 20 stycznia 1994 w Cheadle) - szkocki piłkarz i trener piłkarski. Jego pierwszy kontakt z piłką nożną nastąpił 11 lutego 1928 roku, gdy przeszedł do Manchesteru City z Ayr United. Zadebiutował w listopadzie 1929 roku w meczu przeciwko Middlesbrough. W marcu 1936 roku przeszedł do Liverpoolu za £8000.

Po wojnie Matt Busby wciąż był związany z FC Liverpoolem. To właśnie w tym klubie zaoferowano mu pozycję asystenta trenera, lecz Busby wolał objąć pozycję menadżera w Manchesterze United. W dniu 19 lutego 1945 roku Busby został oficjalnie szkoleniowcem zespołu z Old Trafford. Busby objął posadę menedżerską w United po Walterze Crickmerze. Pierwszą osobą, którą Anglik sprowadził do Manchesteru był Jimmy Murphy. Człowiek ten aż do roku 1971 wspaniale pełnił funkcję asystenta menadżera. Murphy wraz z Busbym stworzyli bardzo solidny zespół opierający się na takich piłkarzach jak: Johnny Carey, John Aston, Allenby Chilton, Charlie Mitten, Jack Rowley czy też Stan Pearson.

W sezonie 1946/1947 było już widać owoce współpracy Matta Busbiy'ego z Jimmym Murphym. Zespół dowodzony przez obydwu szkoleniowców zajął wysokie, drugie miejsce w First Division. Dwa kolejne sezony piłkarze United również kończyli na drugim miejscu. W 1948 roku Czerwone Diabły, pokonując Blackpool 4:2, wygrały Puchar Anglii. W 1952 roku mistrzostwo powróciło na Old Trafford. Matt Busby i Jimmy Murphy po cichu już planowali dalsze etapy rozwoju zespołu, który miał wkrótce osiągnąć wszystko. W 1947 roku ponownie zaczęto inwestować w juniorskie zespoły United.

Nie trzeba było długo czekać, a już na początku lat 50. kilku zawodników z juniorów wyrosło na graczy pierwszego zespołu. Jeff Whitefoot, Jackie Blanchflower i Roger Byrne to pierwsi juniorzy, którym udało się przebić do podstawowego składu United. W 1953 roku dołączyli do nich Billy Foulkes, Mark Jones, David Pegg, Liam Whelan, Eddie Colman i Duncan Edwards. Odmłodzoną drużynę Manchesteru United zaczęto nazywać Busby Babes (Dzieci Busby'ego). Rzeczywiście w młodych piłkarzach drzemał olbrzymi potencjał. Busby Babes w 1956 i 1957 roku zdobyli mistrzostwo kraju. Również w 1957 roku byli finalistami Pucharu Anglii.

Busby wciąż z optymizmem patrzył w przyszłość. Podążając śladem innych angielskich klubów jako mistrz kraju zdecydował się na udział w Pucharze Europy, pomimo zakazu angielskiej federacji (FA). W 1957 roku zespół Busbiego zdołał dotrzeć aż do półfinału, przegrywając z późniejszym zwycięzcą - Realem Madryt. Do następnego sezonu podchodzono z wielkimi nadziejami. Wielkie plany Matta Busby'ego zostały załamane, po tym jak doszło do tragedii na lotnisku w Monachium 6 lutego 1958 roku. W tej katastrofie omal nie zginął sam Matt Busby. Asystent Busbiego - Jimmym Murphy, który nie uczestniczył w katastrofie, zdołał odbudować zespół i doprowadzić go do finału Pucharu Anglii. Ostatecznie United przegrali 0-2 z Boltonem Wanderers.

Powrót Busby'ego do kierowania zespołem nastąpił w sierpniu 1958 roku. Matt inwestuje ogromne pieniądze, aby wypromować swoich juniorów oraz poczynić odpowiednie transfery. Albert Quixall, Noel Cantwell, Denis Law i Pat Crerand dołączyli do zespołu z Old Trafford w późnych latach 50. oraz wczesnych 60. Pomimo słabych występów w lidze w 1963 roku United udało się wygrać Puchar Anglii. Pokonując 3:1 Leicester City po raz trzeci w historii klubu sięgnęli po to trofeum. Mistrzostwo na Old Trafford powróciło w 1965 roku.

Dwa lata później Busby Babes ponownie sięgnęli po prymat w Anglii. Wygrana w lidze w sezonie 1966/1967 pozwoliła zespołowi Matta Busbiego wystartować w rozgrywkach Pucharu Europy. W 1968 roku Diabły osiągnęły finał. Ostatnim przeciwnikiem zespołu United na drodze do chwały miał być zespół Benfiki Lizbona. Finał odbył się 29 maja na stadionie Wembley. Czerwone Diabły pokonały po dogrywce 4:1 zespół mistrza Portugalii i tym samym stały się pierwszym angielskim klubem, który wygrał te prestiżowe rozgrywki. Spełniło się marzenie Matta Busby'ego. Zaledwie rok później Diabły w rozgrywkach Pucharu Europy osiągnęły półfinał.

Za zasługi dla kraju jak i dla klubu Busby został odznaczony tytułem szlacheckim. Po 23 latach owocnej pracy pod koniec sezonu 1968/1969 Sir Matt Busby ogłosił, że chciałby zakończyć menedżerską karierę. Po tym jak zwolniony został następca Busby'ego - Wilf McGuinness - Szkot znów objął drużynę na pozostałą część sezonu 1970-71. Sir Matt Busby nie rozstał się zupełnie z Manchesterem United. Został dyrektorem klubu i utrzymał tę posadę aż do 1982 roku.
Sir Matt Busby był osobą powszechnie szanowaną. Za swoje zasługi został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego w 1958 roku. W 1967 roku stał się 66. honorowym obywatelem Manchesteru. Po wygranej w Pucharze Europy został nadany mu tytuł szlachecki. W 1980 roku objął posadę prezydenta Manchesteru United. W 1968 roku wygrał plebiscyt na Managera Roku. W 1993 roku droga przy której mieścił się stadion Old Trafford została ochrzczona imieniem Sir Matta Busbiego. Wspaniałego menadżera United opisuje przydomek - Pan Manchester United.
Po krótkiej chorobie Sir Matt Busby zmarł w styczniu 1994 roku w szpitalu Alexandra w Cheadle. Podczas ceremonii pogrzebowej za orszakiem żałobnym szły tłumy ludzi. Kondolencje składali nie tylko fani United. Busby zaskarbił sobie wielu kibiców. W dniu 27 kwietnia 1996 roku przed Old Trafford postawiono brązowy odlew figury Sir Matta Busbiego, człowieka, który jest kojarzony głównie z Manchesterem United.

Narodowość: Szkot


Data urodzenia: 26.05.1909
Miejsce urodzenia: Orbitson, Szkocja

Code: Adrian Paradowski