W sezonie 1996-1997 wprowadzono ciemno-czerwone koszulki z szachownicą na ramionach. Kołnierz zapinany był na guziki. Logo było umieszczone na środku, nad nim logo firmy Umbro, a pod nim napis Sharp. Diabły zdobyły w nich czwarty tytuł w przeciągu pięciu lat. W sezonie w którym w nich grano, karierę postanowił zakończyć Eric Cantona, i jego koszule z siódemkę na plecach sprzedano za 14,000 funtów na aukcji. Na dole koszulki widniał napis "Theatre of Dreams".

Firma Umbro świadoma była niezadowoleniem wśród fanów, ale dano jej okazje by się poprawić. Wprowadzone te oto nowe koszulki i można było wymieniać stare szare na te nowe po obniżonej cenie. Powrót do tradycyjnego białego koloru zyskał uznanie wśród fanów. Logo Sharp Vievcam było w kolorze czerwonym.

Kilka miesięcy po wycofaniu słynnej starej koszulki, Umbro przedstawiło nowy wyjazdowy trykot. Koszulki te debiutowały w zwycięskim spotkaniu o Tarcze Dobroczynności przeciwko Chelsea. Noszone z białymi getrami, z pewnością zapadną w pamięci Ryanowi Giggsowi, który właśnie w tym trykocie zdobył swoja pamiętną fantastyczna bramkę przeciwko Arsenalowi w półfinale FA CUP.

Kolejny strój Umbro, który okazał się klapą. Nie znalazł uznania w oczach fanów. Noszony był z niebieskimi spodenkami i niebieskimi getrami.

Ten klasyczny strój zakładali piłkarze United w Lidze Mistrzów od sezonu 1997-1998 do pamiętnego wspaniałego finału w Barcelonie 26 maja 1999 roku. Początkowo strój ten miał jedną gwiazdę nad herbem, później dorobiono specjalna edycje po finale z dwoma gwiazdkami i napisem "UEFA Champions League Winners 1999". Jak już jesteśmy przy gwiazdkach to nasuwa się pytanie, dlaczego City mają trzy gwiazdki nad swoim herbem?

Noszona w sezonie 1998-1999 koszulka jest prawdopodobnie najlepszą w historii. W krótkim czasie, stała się ona najlepiej sprzedająca koszulką jaką kiedykolwiek wyprodukowano. Wykonana była z cienkiego materiału, z wszytym zamkiem błyskawicznym. Była to ostatnia domowa koszulka na której pojawił się napis Sharp. Pamiętna w sercach, gdyż w niej Manchester zdobywał The Treble. Znakomity strój!

Firma Umbro zatrudniła nowego projektanta na sezon 1998-99. Była to wspaniała koszulka, która od razu zdobyła uznanie wśród fanów. Cała czarna z czarnymi spodenkami oraz czarnymi getrami. Piłkarze zakładali ja m.in. w wstydliwej porażce 3-0 z Arsenalem w listopadzie 1998. Mimo tego wciąż jest jedną z ulubionych koszulek fanów.

Fantastyczny produkt Umbro, który był promowany kampanią reklamową na świecie ze sloganem "The World Is United - Be A Part Of It". Modny produkt, który mógł być noszony nie tylko na mecze z nowym napisem "Sharp Digital". Noszona z czarnymi spodenkami oraz getrami. Charakterystyczne białe paski.

Nowa era w koszulkach United. Wygasła umowa z Sharp i na koszulkach pojawiło się logo firmy komórkowej Vodafone. Koszulka miała lepiej przepuszczać powietrze i wchłaniać pot. Sprzeciw fanów wywołało, zmniejszenie herbu klubowego, oraz zbyt duże logo firmy Vodafone. Nie podobało się również to, że koszulka po praniu ulegała uszkodzeniom. Mimo tego trykot miał bardzo dobre wyniki sprzedaży, ale to raczej z powodu przywiązania fanów do MU niż z powodu wyglądu. Noszona z białymi spodenkami i czarnymi getrami, w Europejskich pucharach grano w białych getrach.

Powrót do tradycyjnego koloru Manchesteru na wyjazdach. Biała koszulkach z czarnymi wstawkami oraz czarnym herbem i napisem vodafone. Noszona z czarnymi spodenkami oraz getrami.

Ta ciemno niebieska koszulka początkowo była noszona tylko na treningu. Tym razem wszystkie loga były na biało. Noszona ją z białymi lub niebieskimi spodenkami i czerwonymi bądź niebieskim getrami. Grano w niej mi.in. przeciwko Southampton czy tez PSV Eindhoeven. Była to bardzo rzadka koszulka, o której wielu fanów nawet nie wiedziało ze istniała.

W 2001 roku do zestawu strojów dodano złotą i białą koszulkę z okazji uczczenia stulecia nazwy Manchester United. W pierwszym rzędzie stał zestaw biały, jako drugi wybierano koszulki złote. Obydwa trykoty były noszone z czarnymi spodenkami i czarnymi getrami. Był to ostatni trykot, na którym pojawił się znaczek Umbro.

Po podpisaniu kontraktu sponsorskiego na kwotę 100 milionów funtów, opiekę nad koszulkami United przejęła amerykańska firma Nike. Już pierwszy ich produkt nie rozczarował. Klasyczny czerwony, biały i czarny kolor, rozciągliwy lekki materiał wewnątrz z siatką, która pewnego razy sprawiła kłopot Diego Forlanowi, gdy po strzeleniu gola zdjął koszulkę, miał problem by ponownie ją założyć.

Wyjazdowy strój Manchesteru był równie fantastyczny jak domowy. Biała koszulka z czarnymi spodenkami i białymi getrami, najbardziej chyba strój pamiętany z powodu fantastycznej bramki Ruuda Van Nistelrooya w meczu z Basel. Niestety są z nią nie miłe wspomnienia z powodu przegranego finału Pucharu Ligi ze Scousersami (Liverpoolem).

Trzeci strój był również fantastyczny co domowy i wyjazdowy. Niebieska koszulka, ze srebrnym napisem vodafone, niebieskie spodenki oraz niebieskie getry. Wspaniały produkt.

Nowy wyjazdowy strój na sezonu 2003-2005 był powrotem do tych sprzed 10 lat z 1993, który był wybrany przez zawodników jako ich ulubiony. Na koszulce był umieszczony wodny znak w postaci kwiatu co dało dobry efekt. Noszona z czarnymi spodenkami i czarnymi getrami.

Trzeci strój w sezonie 2003-2005 został wprowadzono wcześniej niż Nike planował. Kopia koszulki Barcelony z paskami co zmarnowało prostotę wcześniejszego produktu. Założona przez United w zwycięskim półfinale FA Cup w maja 2004 z białymi spodenkami i getrami.

Koszulka stworzona wg. projektu Ole 90, koszulki w tym stylu miała większość reprezentacji podczas finałów Euro 2004. Herb United przesunięty na środek, jednak nie dało to takiego dobrego efektu jak stroje z 1985 i herb wydawał się bardzo mały w porównaniu do dużego loga Vodafone. Sprzedaż nie nawiązała do rekordów jak w latach poprzednich i po przeprowadzce Beckhama do Realu, to właśnie "Królewscy" przejęli schedę po United i to oni sprzedali najwięcej koszulek. Pomimo to, jest to wciąż luksusowy komplet, sprzedany w dużej liczbie.

Standardowy strój bramkarski. Wydaje się on być srebrzysty, jednak tak naprawdę jest to biały materiał pokryty czarną siateczką.

Biała bluza bramkarska, nie była używana zbyt często.

Strój podobny do tego z 2002 roku, jednak posiadał już herb przesunięty na środek oraz czerwone wstawki.

Z tej bluzy bramkarskiej korzystano tylko przez jeden sezon. To właśnie w niej swój oficjalny debiut w United zaliczył Edwin van der Sar. Był to mecz eliminacyjny do Ligi Mistrzów, odbył się na Old Trafford 9 sierpnia 2005 roku, a "Diabły" pokonały węgierski Debreczyn 3-0.

Po tym jak Vodafone zdecydował się przerwać sponsoring Manchesteru 2 lata wcześniej, nowy właściciel MU Malcom Glazer rozpaczliwie poszukiwał nowe sponsora na trykoty. Stał się nią gigant ubezpieczeniowy AIG. Koszulki te wyprodukowano na potrzeby konferencji prasowej, United nigdy w nich nie wystąpiło w meczu.

Nowa limitowana edycja koszulek na jeden rok (Glazer musi spłacić swój dług). Przedstawiona przez klub jako retro z lat pięćdziesiątych. Nazwa sponsora AIG jest dużo mniejsza od swojego poprzednika Vodafone. Biało-złoty kołnierzyk i zakończenia rękawków. Herb klubowy w białej tarczy, coś podobnego do koszulek, w których MU zdobywało Puchar Europy w 1999 roku. W lewym dolnym rogu wyszyty złoty napis M.U.F.C.

Tak jak domowa koszulka tak i ta była tylko limitowaną edycją na jeden rok. Powrócono do tradycyjnych kolorów - czarnego i białego. Złoty kołnierzyk i zakończenia rękawków.

Jest to ta sama koszulka co sezon wcześniej, zmieniło się jedynie logo sponsora.

Zaledwie po jednym sezonie wprowadzone zostały nowe czerwone koszulki. Nie zostały one wykonane z wielką wyobraźnią. Ciemno-czerwony, mało bieli, herb malutki, mało widoczny, logo AIG zdominowało tą koszulkę. Na dole koszulki wyszyty napis "The Red Devils". Z tyłu znajdowały się białe linie u góry i na dole. Nike wypuściło również podobny projekt dla kobiet.

Tenże trykot został wydany tylko na jeden sezon. Koszulka ta była niemalże identyczna do tej domowej, lecz ta była cała czarna. Podobnie jak w poprzednich koszulkach - dominuje znaczek AIG.

Standardowa bluze bramkarska.

W niedzielę 10 lutego 1958 roku na Old Trafford Manchester United rozgrywał ligowe spotkanie z Manchesterem City. Cztery dni wcześnie miała miejsce pięćdziesiąta rocznica katastrofy lotniczej w Monachium. W związku z tym "Czerwone Diabły" założyły koszulki, na których nie było ani loga AIG, ani loga Nike. Niestety nie przyniosły one szczęścia ekipie z Old Trafford, która przegrała z rywalem zza miedzy 2-1. Trykot ten nie był wystawiony na sprzedaż, a użyto go tylko raz.

Koszulka ma biały kolor, a do niej dopasowane zostały niebieskie spodenki oraz białe getry. W sezonie 2008/2009 trykot ten pełnił rolę drugiego, a w rozgrywkach 2009/2010 trzeciego stroju.

W tejże koszulce występowano w Lidze Mistrzów. Wokół herbu znajdował się napis "May 29th 1968 - 40th Anniversary", który nawiązywał do pierwszego triumfu Manchesteru United w Pucharze Europy.

Standardowy, żółty strój bramkarski.

Koszulki mają wymiar symboliczny, bo właśnie sto lat temu Manchester United sięgnął po pierwszy w historii klubu Puchar Anglii. Warto dodać, że było to pierwsze ważne trofeum zdobyte przez drużynę z Old Trafford. Na stroju jest pasek w kształcie V.

Koszulka wyjazdowa ma czarny kolor i podobnie jak domowa ma na stroju pasek w kształcie V.

Standardowy strój bramkarski z charakterystycznym dla tego sezonu "V".

Biały strój bramkarski z czerwonym "V" na piersi. Nie był używany zbyt często.

Strój domowy Manchesteru United został wykonany w stylu lat siedemdziesiątych. Zawodnicy "Czerwonych Diabłów" byli bardzo zadowoleni z nowych koszulek. font>

Strój wyjazdowy jest podobny do stroju domowego, lecz nie posiada kołnierzyka. Na koszulce widnieje nowe logo firmy „Aon”.

Jest to ta sama koszulka, która była używana sezon wcześniej jako wyjazdowa. Jedyną zmianą było logo sponsora - Aon zastąpił AIG.

Bramkarska koszulka podobna jest do skóry tygrysa - na rękawach znajdują się czarno-żółte paski.

Drugi bramkarski strój podobny jest również do skóry tygrysa, lecz jest ona w kolorze fioletowo-czarnym. Koszulka noszona była z czarnymi spodenkami i getrami. Edwin van der Sar w tym stroju rozpoczął ligowy sezon Manchesteru United, który pokonał na własnym boisku Newcastle United 3-0.

Korpus tradycyjnie jest czerwony, z białym kołnierzykiem, na którym znajduje się czarny pasek. Pojawiał się on już we wcześniejszym latach, dokładnie 1977 i 1985, gdy "Czerwone Diabły" sięgały po Puchar Anglii. W 2008 roku, gdy podopieczni Fergusona wygrywali ligę oraz Ligę Mistrzów ten pasek znajdował się na tylnej części koszulki. Po raz pierwszy w historii, spodenki, skarpety, jak i również koszulka wykonane jest z poliestru, który powstał z recyklingu. Cały komplet wykonany jest z około trzynastu butelek wody, co zmniejsza zużycie energii nawet o 30% w porównaniu do produkcji tradycyjnego poliestru.

Styl koszulki wzorowany jest na jednym z poprzednich wyjazdowych trykotów United, który składał się z czerwonych i białych pasów i był noszony od 1932 do 1939 roku. Przez krótki czas był to również strój domowy, dokładnie przez ostatnie dwa miesiące sezonu 1933/34. Spodenki są całe czarne poza dołem tylnych części nogawek, gdzie znajdują się paski z jedenastoma granatowo-czarnymi prążkami (6 granatowych i 5 czarnych). Getry są czarne, z białym diabłem z klubowego logo na łydce, oraz niebieskim pasem na górze. Podobnie jak strój domowy - jest on wykonany z poliestru, który powstał z recyklingu.

Koszulka w większości jest pokryta kolorem czarnym, lecz na rękawach znajduje się również zielony kolor. Bramkarz noszący ten strój będzie miał na sobie również białe spodenki.