Sezon 1998/1999 był zdecydowanie najlepszy w wykonaniu Manchesteru United. Jednym z najpiękniejszych rozdziałów w historii "Czerwonych Diabłów". Bogaty w sukcesy i osiągnięcia indywidualne. Rok, który niewątpliwie utkwił w pamięci każdego miłośnika klubu z Old Trafford. Pragnienie każdego kibica sprowadza się do jednego - "Potrójnej Korony". Sukces ten był sprawcą wszelkich stanów wzruszenia, euforii oraz przede wszystkim dumy we wspomnianym sezonie 98/99.

26 maja 1999 roku. Stadion "Camp Nou" w Barcelonie. Finał najbardziej prestiżowych rozgrywek, w którym zmierzyły się dwie potęgi europejskiego futbolu. Manchester United mierzy się z niemieckim Bayernem Monachium. Z całą pewnością spotkanie to zapowiadało się obiecująco. Fani piłki nożnej na całym świecie kochają takie starcia. Początek spektaklu nie rozpoczął się po myśli piłkarzy United. Już w 6. minucie spotkania Mario Basler strzela bramkę która daje prowadzenie Niemcom. Ferguson, niezadowolony z poczynań swoich podopiecznych, decyduje się na ryzykowne, lecz wręcz konieczne zmiany by uratować losy pojedynku. W 67. minucie na boisko wchodzi Sheringham, a nieco później - w 81. minucie - Solskjaer. Od tej chwili, zawodnicy z Manchesteru zgotowali piłkarzom Bayernu prawdziwe piekło. Obaj rezerwowi, w doliczonym czasie gry zdobywają dwa gole co zapewnia triumf United! Można przypuszczać, że "Bawarczycy" nie spodziewali się takiego obrotu sytuacji. Do dziś to, co stało się w doliczonym czasie gry, nazywane jest "Futbolową Zagadką". Drużyna, która w 90. minucie przegrywa i statystycznie rzecz biorąc jest już skreślana, walczy do końca pokazując charakter. Niesamowite spotkanie.

Najlepiej ilustrują to słowa obrońcy Manchesteru United, Gary'ego Neville'a: "Zapłaciłbym każdą cenę, dałbym wszystkie pieniądze, by móc jeszcze raz przeżyć coś podobnego" - powiedział Anglik.

26.05.1999, Finał Ligi Mistrzów, Barcelona:

Manchester United - Bayern Monachium 2:1 (0:1)
Bramki: Sheringham 90'+1, Solskjaer 90'+2 - Basler 6'
Manchester Utd: Schmeichel, G. Neville, Johnsen, Stam, Irwin, Beckham,
Blomqvist (67. Sheringham), Butt, Giggs, Yorke, Cole (81. Solskjaer).

Trener: Sir Alex Ferguson



Nie należy zapominać o okolicznościach w jakich podopieczni Fergusona zapewnili sobie udział w meczu finałowym. W dwumeczu poprzedzającym finał Ligi Mistrzów United zmagali się z Juventusem Turyn. Spotkanie na Old Trafford zakończyło się mało korzystnym dla "Czerwonych Diabłów" remisem 1-1, do tego był on wywalczony w samej końcówce spotkania dzięki trafieniu Giggsa. W rewanżu na Stadio delle Alpi drużyna z Manchesteru już po 10 minutach przegrywała 0-2, jednak jeszcze w pierwszej połowie udało się doprowadzić do wyrównania za sprawą goli Keane'a i Yorke'a - a taki wynik zapewniał dalszą grę "Diabłom". Pod koniec meczu United dołożyli jeszcze jedno trafienie autorstwa Cole'a, czym przypieczętowali awans do finału prestiżowych rozgrywek.

Premier League to najprawdopodobniej rozgrywki najbardziej istotne dla angielskich klubów. Pierwsze spotkanie w nowym roku zakończyło się zwycięstwem "Czerwonych Diabłów". Manchester United podejmował na Old Trafford West Ham United. Już w 10. minucie Dwight Yorke rozpoczął ostre strzelanie. Następne dwie bramki strzelił Cole, a czwartego gola dołożył Solskjaer, na dziesięć minut przed końcem spotkania. Honorowym trafieniem dla "Młotów", popisał się Frank Lampard.
Zapadającym w pamięć spotkaniem było starcie z Leicester City. United sprawili spore lanie drużynie z Filbert Street. Tamtego popołudnia zawodnicy z Manchesteru aż sześć razy trafiali do bramki swojego rywala. Pięć bramek zdobył legendarny duet Cole-Yorke, natomiast w 90. minucie Jaap Stam strzelił swojego pierwszego gola dla Manchester United. Ostateczny rezultat to 6:2.

Bilans dziesięciu bramek, po zaledwie dwóch spotkaniach ligowych, sprawiły, iż oczekiwania miłośników 'Czerwonych Diabłów' znacznie wzrosły. Już w styczniu, podopieczni Fergusona objęli fotel lidera.

Świetna skuteczność, ciężka praca przez cały sezon, oraz konsekwencja w tym do czego dążyli zawodnicy Fergusona, nie pozwalając sobie na straty punktów - realizowali cel jakim było zwycięstwo w każdym z meczów. W krajowych rozgrywkach triumfował Manchester United.

Puchar Anglii był kolejnym sukcesem "Diabłów" w sezonie 1998/99. Kluczowymi postaciami w bataliach o triumf był wyżej wspomniany duet Cole-York. Świetnie spisywał się także Solskjaer, oraz nie można było pominąć geniuszu Beckhama. Także w tych rozgrywkach United przyszło zmierzyć się z odwiecznym rywalem z ligi. Otóż Liverpool był rywalem United w czwartej rundzie FA Cup. Dzięki bramce zdobytej przez Michaela Owena goście objęli prowadzenie. W drugiej połowie zdecydowanie dominował Manchester. Niesamowita akcja, jaką rozpoczął David Beckham, wrzucając piłkę na głowę Cole'a, który przedłużył ją do Yorke'a, po czym ten bez najmniejszych problemów pokonał golkipera "The Reds". Oczywiście zawsze mogliśmy liczyć na Solskjaer'a, który na kilka sekund przed końcowym gwizdkiem zdobył zwycięskiego gola. Po tym spotkaniu wrota do piątej rundy Pucharu Anglii były otwarte dla Man United.



W półfinale najstarszych rozgrywek świata spotkał się z Arsenalem. Padł bezbramkowy remis, dlatego mecz trzeba było powtórzyć. Właśnie w tym powtórzonym meczu Ryan Giggs strzelił pamiętną bramkę po wspaniałym rajdzie przez pół boiska. Końcowy wynik tego meczu to United 2-1 Arsenal. W finale "Czerwone Diabły" zmierzyły się z Newcastle United. Na Wembley, gdzie spotkały się obie ekipy, rezultat wyniósł 2:0 dla United.

Sezon 1999/1998 dla każdego fana Manchester United znaczył i znaczy bardzo wiele. Wywalczone "The Treble" oraz tytuł szlachecki przyznany dla sir Alex'a Fergusona za liczne sukcesy jakie odniósł prowadząc "Red Devils", był świetnym dopełnieniem na zakończenie sezonu. Mimo wszystko, ten rozdział został już zamknięty i wracamy do niego tylko wspomnieniami. Przed klubem równie wspaniałe lata, zapewne bogate w liczne trofea i równie piękne chwile.

Źródła:
ManUtd.com
Wikipedia.org
YouTube.com
"Przegląd Sportowy"
"Wielkie Kluby Europy" - PS

Code: Adrian Paradowski